سعدی جنوبی

+یه جایی وسط اون همه مغازه های موتور و پمپ و فلان با خودم گفتم ببین اصلا یه دونه خانوم دیگه تو این خیابون میبینی؟!
و همون لحظه چشمم به خانومی افتاد که اون سمت خیابون بود.
بعد از مدتی هم ناپدید شد و هیچ خانوم دیگه ای هم به چشمم نخورد!
تو همچین شرایطی بستنی چوبی دستم بود و دنبال بورس لوازم گاز میگشتم و بیشتر تمرکزم صرف این میشد که مواظب باشم این پشه های سفید ریز به بستنیم برخورد نکنن.
تازه رسیده بودم به قسمت لوازم گاز که یه دختر خانوم دیگه دیدم، ولی چون بستنی نمیخورد قبول نیست.

++همون شب داشتم از گلریز میپرسیدم "از شهرستان ها هم میشه آگهی زد تو دیوار؟!"
گفت "اره فکر کنم بشه! چی میخوای اگهی کنی؟!"
گفتم "تلویزیون قدیمی مون رو. خونوادهام نمیدونستن چیکارشکنن، الان که داشتم باهاشون حرف میزدم گفتم من الان میزنمش تو دیوار"
گفت "خب اره بزن. خوبه"
گفتم "اخه فکر نکنم تو شهرستان زود فروش بره"
گفت "اره خب. ممکنه"
گفتم "اخه من الان پشت تلفن گفتم تا اخر هفته آبش میکنم!!"
گفت "یه روز رفتیسعدی بررسی از مرجع جنوبی طبق کپی رایت ها!! آبش میکنی؟!"

+++امروز دوباره مسیرم به اون ورا افتاد،

از یه اقایی پرسیدم "پاساژ نوائی کجاست؟"

یه نگاهی بهم کرد، یه قدم اومد جلوتر و من داشتم با خودم اتمام حجت میکردم که حتی اگر نیم قدم عقب نشینی کنم، تو جوب افتادنم قطعیه، گفت "پاساژ نیست، گاراژه! گاراژ نوائی!"

و من تو دلم به خودم فحش میدادم که چرا خودم رو وارد این ماجرا کردم! جوونیه و خامی و بی تجربگی! بله! اینا درس زندگیه.

از گاراژ نوایی که زدم بیرون، دنبال یه شیلنگ گاز میگشتم که ده سانت به عنوان نمونه ازش اورده بودم.

از یک مغازه ی نا مربوط پرسیدم که ایا کجا میتونم لوازم گاز فروشی پیدا کنم،

شیلنگ نارنجی رنگ رو از دستم گرفت و گفت "مثل این که خودم دارم. پسر اون شلنگ گاز نارنجی رو بیار برا خانوم"

من نمونه رو به این دلیل برده بودم که قطر درست رو بخرم، یک شیلنگ همرنگ نمونه ی خودم برام اورد که قطرش تقریبا دو برابر نمونه ام بود! انگار مثلا نمونه لاک برده باشم که لاک بخرم!

و وقتی با تعجب بهش گفتم این چیزی نیست که من میخوام، با اعتماد بنفس گفت "خانوم! این چیزی که شما دارید چینیِ! من دارم جنس تایوانی بهت میدم!"

خواجه نگهدار مرا......